آنگونه که منم ۲

آنگونه که منم ۲

یادم نمیاد اولین شعر کتاب فارسی، چی بود و کی خوندمش! ولی از همون موقع که سواددار شدم، یه جور دیگه با شعر لذت می‌بردم؛ بر عکس رمان!

فکر کنم اول راهنمایی بودم؛ یه معلم پرورشی داشتیم، به جای حرف زدن، برامون شعر می‌خوند! اولین جلسه که اومد سر کلاس، دیوان پروین اعتصامی رو اورد و شروع کرد به خوندن شعر!

مادر موسی چو موسی را به نیل
درفکند از گفته‌ی رب جلیل
خود ز ساحل کرد با حسرت نگاه
گفت که ای فرزند خرد بی‌گناه

یادمه اون هفته، همه‌ی بعدازظهرها با دوچرخه میزدم تو خیابون و یکی دوتا کتابفروشی که وجود داشت، دنبال دیوان پروین اعتصامی می‌گشتم و هیچ کسی هم نداشت!! تا اینکه فکر کنم یکی از فروشنده‌ها دلش برام سوخت و یا شاید هم برای اینکه از شر سؤال پرسیدن هر روز من نجات پیدا کنه، برام یه دیوان پروین رو آورد!

پاییز بود؛ عصر یه روز بارونی در حالی که دوچرخه رو یه دستی می‌روندم، توی اون دستم، دیوان شعر پروین رو نگه داشته بودم! اون روز نمی‌دونستم که همین کتاب که اتفاقا قطعش هم کوچیک بود، قراره یه اثر خیلی بزرگ بر من و زندگی‌م داشته باشه!
رابطه‌ی من با شعر بیشتر شد.
هر جا از شعر رو نمی‌فهمیدم، گیر نمی‌دادم؛ رد می‌شدم!
 کم‌کم اونجاهایی که برام سخت بود، نرم شد؛ درکی که از شعر داشتم بیشتر شده بود.

رفتم سراغ دیوان حافظ
یه قطع جیبی پیدا کردم و خریدم!

یادمه تمام دید و بازدیدهای نوروز سال بعد، اون دیوان حافظ همراهم بود!
اون موقع خونه پدربزرگ زندگی می‌کردیم، ما طبقه‌ی پایین بودیم و حاج اکبر و حاج خانوم و عمه زهرا، طبقه بالا! عمه زهرا سه سال از من بزرگ‌تره. یه داداش کوچیک‌تر دارم سه سال با هم اختلاف داریم. صادق!
توی فاصله‌ی این خونه تا اون خونه، میرفتم تو ماشین حاج اکبر، که با عمه زهرا مشاعره کنم!
گاهی مجبور بودم صادق رو بپیچونم، چون خیلی حرف میزد و مانع مشاعره‌ی ما میشد. ذهن خلاقی داشت و به تحلیل چیزهایی که میدید می‌پرداخت! پلاک ماشین‌ها رو میخوند، اسم خیابون‌ها، تابلو مغازه‌ها! ما هم که میخواستم شعرهای حفظ شده‌مون رو بخونیم، نیاز به تمرکز داشتیم!
صادق هنوز هم همینجوره! دقت‌ش زیاده و تحلیل‌گر خوبیه ولی خیلی با شعر حال نمیکنه.

اون سال‌ها همینجوری گذشت…
دوران دبیرستان که دبیرهای فارسی، شعرهای کتاب ادبیات رو معنی می‌کردن و بچه‌ها هم زیرش معنی رو می‌نوشتن، من اینکار رو نمیکردم!
در مقابل سؤال معلم که نوروزیان! چرا معنی این شعرا رو نمی‌نویسی؟ همیشه یه جواب داشتم: این شعرها خودشون معنی چیزهای دیگه‌ن! چیزی که خودش معنیه که نمیشه معنی کرد! با یه لبخند از سر رضایت، قانع میشدن!

کلی دفتر نقاشی دارم که شعرهایی که دوست داشتم رو توش نوشتم! چون دفتر خط‌دار جهت داشت و من دوست داشتم ابیات رو واسه خودم هر جهتی دلم می‌خواد بنویسم، دفتر نقاشی گزینه‌ی بهتری بود!

علاقمندی من به شعر، این روزها در قالب شعرخوندن فوران کرده و اون‌ها رو با اعتمادبه‌نفس، در یه کانال تلگرامی منتشر میکنم!

گوینده‌ی حرفه‌ای که نیستم! دوره‌ی فن‌بیان هم ندیدم؛ تنها چیزی که باعث این کار شده اینه که شعرهای پارسی رو خیلی دوست دارم و اینجوری میتونم هر موقع دلم خواست گوش کنم!
اگه دوست داشتین سر بزنید: http://t.me/voice24

آنگونه که منم – ۱

آنگونه که منم ۱

من
سجاد نوروزیان
سال‌هاست کارهای روزانه‌م رو می‌نویسم

یه وبلاگ شخصی دارم که اونجا هم مطالبی که به ذهنم میرسه، منتشر میکنم!
http://sajjad.today

یه کانال تلگرامی دارم و یه صفحه اینستاگرام
هر موقع هر چی دلم بخواد و شرایط ذهنی و روحی‌م اقتضا کنه، می‌نویسم!
بی‌نظم و شلخته!
یهو چند روز پشت سر هم، پست میذارم؛
یهو هفته‌ها میگذره و خبری نیست!

برای من این رسانه‌ها، مثل دفتر یادداشت عمل میکنه؛
مثل همون تقویم که سال‌هاست دارم می‌نویسم؛
یک دفتر یادداشت مدرن! با قابلیت اشتراک گذاشتن!

راستش یادم نمیاد خواسته باشم چیزی رو به مخاطب خاص یا عام یا نیمه‌خاص، از طریق رسانه‌ی اجتماعی منتقل کرده باشم!

بعضی دوستان با افکار و فعالیت‌هایی که انجام دادم، کم و بیش آشنا هستند؛
سال‌ها در حوزه‌ی رسانه‌های نوین کار کردم؛ نیازی به مرورش نیست.

هر کسی به یک انگیزه‌ای در رسانه‌های اجتماعی حضور داره:
توانایی‌ش رو ارائه کنه؛
ببینه بقیه جاها چه خبره؛
اوقات فراغت‌ش رو پر کنه؛
توی کار بقیه سرک بکشه؛
به مخاطب خاص، حرفش رو بزنه؛
لحظات خاص رو برای خودش ثبت کنه؛
یا هر انگیزه‌ی دیگه‌ای!

می‌خوام یه کم صریح بگم:
اینکه آدما به جای عکس پروفایل یا نوشتن بیو، عشق و تنفر و دلتنگی و … رو به مخاطب خاص‌شون منتقل می‌کنند، صلاحدید خودشونه!
یا اینکه سعی می‌کنند غیرمستقیم در پست یا استوری نظرشون رو به مخاطب خاص اعلام کنن، باز هم صلاحدید خودشونه!

اما من، سجاد نوروزیان، قرار باشه حرفی رو به کسی بزنم، خیلی صریح و شفاف و البته خصوصی به همون طرف می‌زنم! نه اینکه استوری بذارم یا در بیوی تلگرام حرفم رو با کنایه منتقل کنم!

چون اگه نتونم به مخاطب مورد نظر، حرفم رو بزنم و بخوام غیرمستقیم با عکس و نوشته و پست و استوری و بیو، چیزی که در ذهن دارم به کسی منتقل کنم، یعنی در مهارت ارتباطی دچار اشکال هستم!

آدم‌ها آزاد هستند هر جور صلاح می‌دونن از رسانه‌های اجتماعی استفاده کنند.

این مطلب رو نوشتم که بدونم تکلیفم سر این موضوع چیه و اگه روزی با کسی حرفی داشتم به جای قصه گفتن در بیو و پست و استوری، برم به خودش حرفم رو بزنم!

و این داستان ادامه دارد…

#آنگونه_که_منم

آنگونه که منم!

آنگونه که منم!

عادت داریم در مورد همه کس و همه چیز خیلی راحت حرف می‌زنیم و نظر میدیم و قضاوت می‌کنیم!
ولی در مورد خودمون، نمی‌تونیم! خیلی کار سختیه!
اگه بخوایم راجع به خودمون حرف بزنیم، سختی‌ش کمتره! چون می‌تونیم بعدش کتمان کنیم و بزنیم زیر حرفمون!
ولی نوشتن، خیلی سخته! چون باید درست و دقیق باشه!

یه سری نوشته در مورد خودم دارم، اینجا منتشر می‌کنم

نوشتن باعث میشه تکلیف خودم با خودم روشن بشه!

به جای اینکه ذره‌بین رو روی رفتار دیگران بذارم و مو رو از ماست بکشم، چند وقتی میشه که با خودم درگیرم!

خداییش کار سختیه!

سجاد نوروزیان
۳۰ مهر ۱۳۹۷

تئوری انتخاب ۳۱ – ده اصل بنیادین

ده اصل بنیادین تئوری انتخاب
۱- تنها فردی که می‌توانیم رفتارش را کنترل کنیم، خودمان هستیم.
۲- تمام آنچه از دیگران دریافت می‌کنیم و به دیگران می‌دهیم، اطلاعات است. این که با اطلاعات چگونه برخورد کنیم، انتخاب خود ما، یا دیگران است.
۳- تمام مشکلات طولانی مدت، از مشکلات رابطه‌ای سرچشمه می‌گیرد. حتی بیماری‌هایی مثل درد، خستگی، ضعف و … نیز به مشکلات رابطه‌ای مرتبط می‌شود.
۴- همیشه آن رابطه‌ی مشکل‌دار بخشی از زندگی کنونی ماست. برای کشف آن نیاز به بررسی گذشته نیست.
۵- وقایع دردناک گذشته، گرچه تأثر شگرفی داشته است، ولی آنچه امروز حال ما را خوب یا بد می‌کند، رابطه‌های مهم کنونی‌مان است.
۶- پنج نیاز ژنتیکی ما را هدایت می‌کنند: ۱- نیاز به بقا و زنده ماندن ۲- نیاز به عشق و احساس تعلق ۳- نیاز به قدرت ۴- نیاز به آزادی ۵- نیاز به تفریح
۷- می‌توانیم نیازهایمان را فقط از طریق تصاویر ذهنی دنیای مطلوب، ارضا کنیم. از میان تمام چیزهای جهان، فقط چیزهایی که در دنیای مطلوب‌مان جا دارد، برای‌مان مهم است.
۸- تمام آنچه از تولد تا مرگ از ما سر می‌زند، رفتار است. هر رفتار کلی از چهار مؤلفه تشکیل شده است: ۱- عمل ۲- فکر ۳- احساس ۴- فیزیولوژی
۹- تمام رفتارها نوعی انتخاب است. به جای آنکه بگوییم من افسرده شده‌ام یا من افسرده هستم، بهتر است بگوییم من افسردگی را انتخاب کرده‌ام.
۱۰- تمام رفتارها، انتخابی هستند؛ ما فقط بر مؤلفه‌ی عمل و فکر به طور مستقیم و بر مؤلفه‌های احساس و فیزیولوژی، به صورت غیرمستقیم، کنترل داریم.

 

 

کتاب تئوری انتخاب
ویلیام گلسر

تئوری انتخاب ۳۰ – محیط کار

مدیریت رئیس‌مأبانه چهار مؤلفه دارد:
۱- در تمام سطوح، رییس معیارهای کار قابل قبول را تعیین می‌کند و به ندرت با کسی مشورت می‌کند. کارمندان موظف به اطاعات هستند در غیر این صورت تنبیه می‌شوند.
۲- رییس به جای آنکه عملا نشان دهد کارمندان چطور کار را انجام دهند، صرفا دستور می‌دهند. به ندرت از کارمندان سؤال می‌پرسند که برای بهبود کارشان چه کار دیگری می‌توانند انجام دهند؟
۳- رییس، یک سامانه ارزیابی طراحی میکند که معمولا کمیت‌ها را شمارش می‌کند؛ مثل ساعات ورود و خروج، انضباط و … برای همین کارمندان در حد رفع تکلیف کار می‌کنند. و به شعارهایی که برای بهبود کیفیت در محل کار نصب شده، پوزخند می‌زنند.
۴- کارکنان نارضایتی خود را با پایین آوردن کیفیت کار نشان می‌دهند. در این حالت، تسویه‌ حساب در لایه‌های مختلف با روش خصمانه صورت می‌گیرد. لبخند روی لب‌هاست و افراد زیرآب یکدیگر را می‌زنند.

یکی از ویژگی‌هایی که انسان را به نابودی کشانده است: آزمندی و حرص است.
افراد آزمند و حریص، این تصویر که خیلی بیش‌تر از دیگران، شایسته و سزاوار بیشتر داشتن هستند را در دنیای مطلوب خود جا داده‌اند.

مدیریت راهبری:
نیروی انسانی مهم است؛ ما برای کارمندان ارزش قائل هستیم!
شبیه همه‌ی ارتباطات دیگر، مدیریت بر اساس تئوری انتخاب می‌گوید باید از کاری که باعث دور شدن از کارمندان می‌شود، اجتناب کرد.

مدیریت راهبری، چهار مؤلفه دارد:
۱- مدیر، درگیر مسائل کیفی است. و با کارمندان برای بهبود کیفیت مشورت می‌کند.
۲- مدیر، همراه کارمندان به صورت عملی وارد کار می‌شود و آنچه انتظار دارد را انجام می‌دهد.
۳- وجدان کاری کارمندان بهترین شاخص برای حفظ کیفیت کار است. کیفیت بالا همواره به میزان اعتماد متقابل کارمندان و مدیران بستگی دارد. اعتماد، حلقه‌ی گمشده‌ی مدیریت رییس‌مأبی است.
۴- کارمندان در موفقیت مجموعه شریک هستند. فضای کار دوستانه است و آموزش رکن مهمی برای ارتقای کیفیت سیستم محسوب می‌شود.

کارشکنی
کارمندان ناراضی در کمال احتیاط، جوری رفتار می‌کنند که کار مجموعه یا مراجعه‌کننده لنگ بماند. به بهانه‌های واهی کار را انجام نمی‌دهند.
کارمندانی که به آن‌ها دستور داده می‌شود و شیوه‌ی برخورد رییس‌مأبانه است، کارشکنی شیوه‌ای ابتدایی و البته نامحسوس، پرهزینه و لذت‌بخش است. کارشکنیو تسویه حساب با رییس است!

 

 

کتاب تئوری انتخاب
ویلیام گلسر

تئوری انتخاب ۲۹ – آموزش تحمیلی

ریاضیات که در مدرسه تدریس می‌شود، ریاضی نیست بلکه محاسبات است.

ریاضیات یعنی مهارت حل مسأله که صرفا به اعداد محدود نمی‌شود.

در تاریخ، چه موقع، کجا یا چه چیزی مهم نیست! مهم توانایی افراد واقعی یا خیالی در حل مسأله‌ای است که با آن مواجه بودند. اگر موفق بوده یا شکست خورده‌اند دلیلش چه بوده است؟

نظام آموزشی جهانی، در حال تولید دانش‌آموزان دلسرد است.
دلسردها علاقه‌ای به ادامه تحصیل ندارند و از سر اجبار و فشار خانواده مشغول تحصیل هستند.

دلسردها، در تحصیل ناتوان نیستند؛ شاید از نظر توانایی‌های ذهنی از دانش‌آموزان ممتاز هم بهتر باشند؛ آن‌ها به دلایل مختلف، درس خواندن، معلم، مدرسه و … را از دنیای مطلوب‌شان حذف کرده‌اند.

مهم‌ترین مأموزیت نظام آموزشی باید حول سه محور باشد: حرف زدن، گوش دادن و فکر کردن!

 

 

کتاب تئوری انتخاب
ویلیام گلسر

تئوری انتخاب ۲۸ – خانواده و اعتماد

اعتماد به والدین و خانواده مهم‌ترین حس دوران کودکی است. به همان اندازه کنترل بیرونی والدین بر فرزندان و سرزنش شدن‌های پی‌درپی باعث ایجاد فاصله و در نهایت حذف والدین از دنیای مطلوب فرزندان خواهد شد.
حذف والدین از دنیای مطلوب فرزندان، فاجعه‌آمیز خواهد بود.

والدین به دلیل اینکه والد هستند، نمی‌خواهند بپذیرند ولی همه‌ی ما باید این موضوع را بپذیریم که: ما فقط می‌توانیم رفتار خود را کنترل کنیم و تنها چیزی که به می‌توانیم به دیگران (فرزندان، پدر و مادر، همسر، کارمندان و …) بدهیم، اطلاعات است.
این اطلاعات می‌تواند تهدید، تنبیه، رشوه، حبس و … باشد، ولی باز هم اطلاعات بشمار می‌اید. و نتیجه‌ی آن چیزی جز تخریب رابطه نیست.
بهتر است هیچ کاری که باعث می‌شود از دیگران دور شویم، انجام ندهیم! این یک اصل اساسی است.

رایج‌ترین اشتباه والدین این است: ما می‌دانیم چه چیزی برای فرزندمان خوب است؛ برای همین به پاداش و تنبیه متوسل می‌شویم تا آن‌ها را وادار کنیم کاری را انجام دهند که از نظر ما درست است.

مهم‌ترین اصل فرزندپروری این است: عشق و محبت بسیار و عدم تنبیه!

برای برخی والدین میزان صمیمیت اهمیتی ندارد؛ برای آن‌ها مهم است که فرزندشان در مسیری که آن‌ها می‌خواهند حرکت کنند.

در هر حالتی دریچه‌ی گفتگو با فرزندان را باز نگه دارید. به آن‌ها همیشه حق اظهار نظر بدهید. مخالفت و اعتراض خود را بیش از یکبار به آن‌ها گوشزد نکنید.
هیچ وقت به خاطر هیچ اشتباهی او را سرزنش نکنید.

برای نزدیک ماندن به فرزندتان هر کاری می‌توانید بکنید، رابطه‌ی شما با او از هر برحق‌بودنی مهم‌تر است.

درباره‌ی کودکان، توصیه بهتر از دستور دادن است.

به فرزندان خود عشق بورزید؛ دوستشان بدارید؛ اما اجازه دهید، کمی به زحمت بیفتند؛ با مشکلات دست و پنجه نرم کنند؛ مشکلاتی که در کودکی رخ می‌دهد، پیامدهای جبران‌پذیری به دنبال دارند. ولی مشکلاتی که در بزرگسالی مرتکب می‌شوند، پیامدهای ناگوار و غیرقابل جبرانی به همراه خواهد داشت.

مهم‌ترین کار این است که فرزند خود را طرد نکنید! البته منظور این نیست که هیچگاه با او مخالفت نکنید. طرد نکردن و مخالفت کردن دو چیز کاملا متفاوت است. بچه‌ها متوجه موضع‌گیری می‌شوند.

وقتی با کودک مواجه می‌شوید، اشتباه خود را بپذیرید! نه شما از او انتظار دارید بی‌نقص باشد و نه او از شما چنین انتظاری دارد. پذیرش اشتباه، راه مناسبی برای جلب اعتماد است.

پدر و مادری که اشتباه خود را می‌پذیرند و به ‌آن اعتراف می‌کنند، از پدر و مادری که همیشه خود را بر حق می‌دانند، قابل اعتمادتر هستند.

فرزندان باید مسؤولیت انتخاب‌‌های خود را بپذیرند؛ البته مسوؤلیت‌پذیری به معنی تنبیه نیست.

به هیچ وجه رابطه‌ی خود و فرزندان را به مخاطره نیاندازید.

می‌توانی دیر یا زود بخوابی، ولی فردا باید رأس ساعت ۶ برای رفتن به مدرسه آماده شوی!
در مورد مواردی مثل مدرسه رفتن یا نرفتن هم می‌توانید اینگونه بگویید که این موضوع انتخابی نیست و همه بچه‌ها باید آن را انجام دهند.

والدین فکر می‌کنند همیشه صلاح فرزندان خود را بهتر می‌دانند؛ در حالی که واقعیت این نیست. اجازه دهید خودشان تصمیم بگیرند و تجربه کنند. اشتباهات جبران‌پذیر را فراموش نکنید.

به حرفی که به کودک می‌زنید عمل کنید؛ اگر به او به یک شرطی قول انجام کاری را دادید، در صورت محقق شدن شرط، حتما آن کار را انجام دهید؛ و در صورت عدم تحقق شرط، زیر بار انجام آن کار نروید.

دایره‌ی حل اختلاف را با فرزندان بزرگ‌تر هم می‌توانید امتحان کنید.

 

کتاب تئوری انتخاب
ویلیام گلسر

تئوری انتخاب ۲۷ – عشق و ازدواج

عشق‌های خیالی کمتر مشکل ایجاد می‌کنند، اغلب این عشق‌های واقعی‌اند که مشکل ایجاد می‌کنند.

میل و اشتیاق در میان گذاشتن بیم‌ها و امیدها با دیگری است که عشق را تعریف می‌کند. تا زمانی که این عمل ادامه دارد، عشق پابرجاست.

صرف نظر از احساس عاشقی، اگر نتوانید به طور آزادانه و به راحتی دنیای مطلوب خود را با دیگری در میان بگذارید و او را از دنیای مطلوب خود شریک کنید، عشق ضعیف است.
عشق ضعیف، بیش‌تر مبنای هورمونی دارد تا مشارکت آزاد! چنین عشقی دوام زیادی ندارد.

قرار بگذارید در مورد دنیای مطلوب‌تان آزادانه صحبت کنید و هرگز از آنچه با یکدیگر در میان می‌گذارید، انتقاد و شکایت نکنید، تا عشق شما پایدار باشد.

انسان‌ها به دو شیوه از یکدیگر جدا می‌شوند: مقاوت یا کناره‌گیری به عبارت دیگر جنگیدن یا فرار کردن!

طرفین یک رابطه‌ی زناشویی، بهتر است نیازهای یکدیگر را خارج از محدوده‌ی ازدواج درک کنند. آن‌ها مجبور نیستند مثل دوقلوهای بهم چسبیده عمل کنند. زندگی شخصی هر طرف باید بعد از ازدواج هم ادامه پیدا کند. البته با رعایت محدودیت‌های اجتماعی و جنسی.

مثلا اگر یکی از طرفین علاقمند است که هر روز صبح و در هر هوایی پیاده‌روی کند، طرف دیگر اگر نمیخواهد او را همراهی کند، نباید مانع از پیاده‌روی او شود. بدون ناراحتی می‌تواند این اتفاق رقم بخورد.

در رابطه‌ی مبتنی بر کنترل بیرونی طرفین همیشه دنبال ایراد گرفتن از یکدیگرند!

اگر زن و شوهر در حالت خستگی با هم ارتباط برقرار کنند و به خواسته‌های یکدیگر اهمیت ندهند، رابطه‌ی جنسی رو به افول می‌گذارد.

خلاقیت‌های جنسی را نباید شوخی گرفت. خلاقیت جنسی نقش به‌سزایی در افزایش لذت‌های هورمونی دارد.

رابطه‌ی جنسی خوب، مثل رفتن به یک رستوران مجلل است. نیازمند برنامه‌ریزی دقیق و حساب‌شده است.

در حالتی که یکی از طرفین رابطه‌ی زناشویی خود را مالک طرف دیگر می‌داند، یکی از مخرب‌ترین شیوه‌های کنترل بیرونی در جریان است.

مهمترین دستاورد روانشناسی کنترل بیرونی، تخریب ازدواج‌هاست.
اکثر کسانی که در ازدواج شکست خورده‌اند، در زندگی شخصی و حرفه‌ای خود، آدم شکست‌خورده‌ای نیستند؛ بلکه آدم‌های قابل و توانمندی هستند.

بهترین سؤال برای زوج‌هایی که با هم مشکل دارند این است: اگر قرار باشد رابطه‌ و زندگی‌مان بهتر شود، من چه کاری می‌توانم انجام دهم!

 

 

کتاب تئوری انتخاب
ویلیام گلسر

تئوری انتخاب ۲۶ – خلاقیت

در مغز ما یک سیستم خلاقیت وجود دارد که حتی وقتی خوابیم، فعالیت می‌کند.
نوآوری و خلاقیت، محصول همین سامانه‌ی خلاق مغزی است.
این سامانه می‌تواند به یک یا چند مؤلفه از چهار مؤلفه‌ی رفتاری (فعل، تفکر، احساس و فیزیولوژی) خلاقیت بیفزاید.
این خلاقیت در ورزشکاران، هنرمندان، موسیقیدانان، دانشمندان و … به وضوح قابل تشخیص است.

اگر ما بدانیم که از چهار مؤلفه رفتار، می‌توانیم دو مؤلفه را ککنترل کنیم، از سامانه‌ی خلاق کمک می‌گیریم و احساس بهتری پیدا می‌کنیم.

خلاقیت مخرب (نیمه‌ی تاریک خلاقیت)
وقتی احساس تنهایی و ناکامی داریم، سامانه خلاق به طور اتوماتیک وارد عمل می‌شود و شبیه یک شئ خارجی مزاحم که باعث ناراحتی ما شده است، به آن احساس حمله می‌کند. از آنجا که آن موضوع ناراحت کننده صرفا یک احساس است و وجود واقعی خارجی در فیزیولوژی و اندام ما ندارد، سامانه خلاق سیستم دفاعی بدن را به سمت یکی از اندام‌ها گسیل می‌دارد!
برای همین است که می‌گویند، فشارهای عصبی باعث بیماری قلب و عروق می‌شود!

وقتی ما افکار ناراحت کننده داریم، سامانه خلاق وارد عمل می‌شود و بر اساس وظیفه‌ی ذاتی خود برای دفاع از اندام‌ها، سیستم دفاعی را به سوی یکی از بخش‌های بدن هدایت میکند. سامانه‌ی دفاعی بر اساس فرمان سامانه‌ی خلاق، بدون اینکه جسم خارجی وجود داشته باشد، وارد عمل می‌شود و به اندام سالم حمله می‌کند! و ما دچار بیماری می‌شویم! سردرد، درد معده، گرفتگی عروق و …

هر گاه در زندگی ناکام می‌شویم محال است سیستم فیزیولوژی (یکی از چهار مؤلفه‌ی رفتار) کناری بایستد و بگوید: خب بچه‌ها! لطفا مرا درگیر این مشکل نکنید و خودتان مسأله را حل کنید!

پس با هر احساس بد، وضعیت جسمی ما هم درگیر می‌شود.

از آنجایی که ما روی احساس و فیزیولوژی کنترل چندانی نداریم، بهتر است با کنترل کردن دو مؤلفه‌ی دیگر یعنی فکر و فعل، بخش تاریک سامانه‌ی خلاق را مهار کنیم تا از سلامت جسمی بیشتری برخوردار باشیم.

 

کتاب تئوری انتخاب
ویلیام گلسر

تئوری انتخاب ۲۵ – تعارض در دنیای مطلوب

دو تصویر متضاد در دنیای مطلوب، باعث تعارض می‌شود.
هم می‌خواهم لاغر باشم و هم پرهیز غذایی نکنم!
هم بلیت مسابقه فینال را خریده‌ام و هم برای دیدن یک دوست مهم دعوت شده‌ام!
یک‌سال است نوشیدنی الکلی را ترک کرده‌ام و یکی از دوستان خوبم مرا به شام دعوت کرده و می‌گوید: از این شراب ناب، فقط کمی مزه کن!

وقتی هر دو تصویر قوی و قدرتمند باشند، تعارض بسیار دردناک خواهد بود.

راه‌های مواجه با تعارض:
۱- هیچ کاری نکنید! زمان به نفع یکی از تصاویر مطلوب به جلو می‌رود! البته ممکن است یکی از تصاویر مطلوب خود را برای همیشه از دست بدهید!
۲- مشورت کنید! مشاور می‌تواند به گزینه‌هایی که دارید و عوارض آن انسجام بدهد تا به تصمیم درست برسید.
۳- یکی از راه‌های رایج، افسرده کردن است! در این صورت شاید به پزشک مراجعه کنید و مورد نوازش و مهربانی قرار بگیرید که برای‌تان در این شرایط خوب است!
۴- شاید علاوه بر دو تصویری که ما در دنیای مطلوب داریم، تصاویر دیگری هم وجود داشته باشد که با توجه به شرایط، برای ما بهتر باشد.

مورد چهارم، منطبق بر واقعیت درمانی است. به جای بررسی گذشته، امروز و زمان حال را مورد کنکاش قرار بدهیم و ببینم چه کاری برای بهبود حال و احساس خشنودی امروزمان مؤثرتر است.
شاید تصاویر ذهنی ما، نیاز به بازآفرینی داشته باشند. یا تحلیل ما از واقعیت، به دلیل دنیای مطلوب خاصی که در ذهن داریم، دست و پای ما را برای تصمیم‌گیری‌های بعدی بسته است!

 

کتاب تئوری انتخاب
ویلیام گلسر