بایگانی برچسب‌ها: مسؤولیت

بهانه مبعث

به بهانه‌ی مبعث

چیزی که میخوام بنویسم برداشت یه آدم معمولیه؛ اگه عینک خاص و یا تعصب ویژه‌ای دارید، این مطلب رو نخونید! لطفا 🙏🏻

“پاسخگویی” یه چیز عجیب و جالبه!
پیرو هر دین و آیین و مسلکی که باشیم، باید نسبت به یه چیزهایی در زندگی پاسخگو باشیم!
نقش فردی و اجتماعی که داریم، اهمیت پاسخگویی رو تعیین میکنه!
اگه تنها توی غار زندگی میکنیم، نسبت به خودمون و طبیعت باید پاسخگو باشیم!
و اگه در جامعه هستیم، نسبت به دیگرانی که کنار ما هستند؛
این موضوع رو میشه در همه‌ی عرصه‌ها بسط و گسترش داد:
پاسخگویی پدر و مادر در مورد تربیت فرزند
پاسخگویی مربی در مورد شیوه‌ی رفتار
پاسخگویی خانم یا آقا در مورد همسر
پاسخگویی رفتار میزبان در مورد مهمان و پاسخگویی متقابل
و …
و پاسخگویی رفتار حاکمان در مورد مردم

به نظرم اگه ما در مورد تصمیم‌ها و انتخاب‌هایی که در زندگی داریم، پاسخگو نباشیم، اوضاع خیلی وخیم میشه!

اگه فکر کنیم چون زور داریم، چون پول داریم، حق داریم که بابت رفتارمون پاسخگو نباشیم، فکر کنم اشتباه باشه!!

نظام آفرینش یک مکانیزم عمل و عکس‌العملی داره که حتی اگه نخوایم پاسخگوی رفتارها و تصمیم‌هامون باشیم، نظم طبیعت پاسخ مناسب رو به ما میده!

بهتر نیست تا وقتی توانایی داریم، پاسخگوی رفتارهامون باشیم؟

فکر میکنم پیامبران مبعوث شدند تا به ما تفهیم کنند، بابت ذره ذره رفتار درست و غلط باید پاسخگو باشیم!

پیروان پیامبران عزیز
به نظرم بهتره پاسخگوی رفتارهامون باشیم
مسؤول یعنی مورد سؤال! یعنی ما سؤال میکنیم و شما باید پاسخگو باشید!

با احترام

۲۵ فروردین ۱۳۹۷

به بهانه‌ی محرم – ۳

به بهانه‌ی محرم – ۳

یکی از چیزهایی که از بچگی توی مراسم محرم به گوشم می‌خورد این بود که گریه برای امام حسین باعث بخشیده شدن گناهان میشه؛ حتی اگه گناهان به اندازه‌ی ریگ بیابون و … باشه!!
و حتی گریه واقعی هم نبود اشکال نداره، حتی کسی که خودش رو به گریه بزنه هم، گناهاش بخشیده میشه!!

سن و سال‌م کم بود و گریه‌م نمی‌گرفت؛ یه جوری خودم رو به گریه میزدم که مثلا گناه‌هام پاک بشه!
و خوشحال میشدم بعدش!

کمی بزرگ‌تر شدم و یه حسی داشتم که نمیشه که من یه کار خطایی بکنم و بعدش اینجوری مورد بخشش واقع بشم!
یه آیه توی قرآن دیدم، بیشتر نظرم عوض شد:
آیات آخر سوره زلزال
هر کس هر ذره‌ی کوچیکی کار بد و خوب انجام داده باشه، حتما نتیجه‌ش رو میبینه!!

از این آیه خیلی بیشتر خوشم اومد تا اون حرفا!
اینکه آدم مسؤول کارهایی که میکنه باشه، منطقی‌تر به نظر میاد تا اینکه هر کاری دلش میخواد بکنه و حتی اگه به اندازه‌ی ریگ بیابون هم گناه کرده باشه با گریه‌کردن، بخشیده بشه!!

بعدها که با امام سجاد (به عنوان شاهد ماجرای عاشورا و وصی امام حسین) آشنا شدم، با یه عبارت عجیب‌تر در دعای ۳۸ صحیفه مواجه شدم:
خدایا! منو ببخش اگه در حضورم بر انسانی ظلم شده و من یاری‌ش نکردم!!

مگه میشه
خود خدا میگه ذره‌ای کار خیر و شر عواقب داره
فرزند خلف همون امام حسین، اعتقاد داره اگه ظلمی رو دیده و ساکت مونده، گناه مرتکب شده! و بابت‌ش طلب بخشش میکنه!
اون وقت با گریه کردن، گناهان به اندازه ریگ بیابون، بخشیده میشه؟؟؟

به نظر میاد قرار بوده، مسؤولیت رو از ماها سلب کنند!
مسؤولیت آدم بودن و پاسخگو بودن در مورد رفتاری که انجام میدیم!

در پست‌های بعدی، میگم چرا فکر می‌کنم، امام حسین خودش معتقد به مسوولیت‌های انسانی بود، به جای گریه کردن!

#کربلا #گریه #اشک #مسؤولیت #صحیفه #محرم #کربلا #انتخاب #تصمیم