بایگانی برچسب‌ها: موسیقی

ارکستر


ویژگی‌های ارکستر!
بخش نخست
یه مطلب چند وقت پیش نوشتم در مورد اینکه آدما مث سازن!

اگه آدما ساز باشن، میشه یه گروه، یه جامعه، حتی یه ملت رو تشبیه کرد به: ارکستر!

یکی از ویژگی‌های ارکستر اینکه هر سازی صدای خودش رو داره!
آدما هم استعدادها، توانایی‌ها، نقاط ضعف و قوت خودشون رو دارند!
تنوع ساز در یه ارکستر نقطه ضعف محسوب نمیشه، بلکه نقطه قوت یه ارکستر جذاب، تنوع سازهاست!
چون هر سازی صدای خودش رو داره پس باید در جای خودش نواخته بشه!

پی‌نوشت:
بعضیا که دوست دارن همه آدما از یه قالب و الگو پیروی کنند، مث اینه که یه ارکستر داشته باشن، فقط با یه ساز!
بعضیا انتظار دارن ساز بادی، کار ساز کوبه‌ای رو انجام بده! و وقتی نتیجه نمی‌گیرن، میگن زمین کجه!
بعضیا وقتی ارکسترشون خروجی خوبی نداره، به جای اینکه مشکل نواختن سازها رو حل کنند، تمرین کنند، یکی یکی صدای سازها رو حذف میکنند، بعد از چند وقت، به جای ارکستر سمفونیک، دو نفر میمونن که تنهایی دارن واسه خودشون ساز می‌زنن!

میشه حدس زد
چرا این همه ما رو از موسیقی منع کردند،
به نظر میاد جامعه‌ای که با فرهنگ موسیقی و ساز و نواختن و ارکستر آشنا باشه، قصه‌ش خیلی متفاوت میشه!

آدم‌ها مث ساز می‌ مونن!


آدما مث ساز میمونن!
برای اینکه قابلیت‌ها و توانایی‌هاشون بروز کنه، باید نواخته بشن!
باید درست نواخته بشن!

هر سازی قلق خودش رو داره!
بعضی سازها بدقلق‌تر از بقیه‌‌ن!

در آوردن صدای ساز با نواختن ساز فرق داره!

بعضیا فقط بلدن صدای ساز رو در بیارن؛ مث کسی که بشینه پشت پیانو و کلاویه‌ها رو فشار بده و یه صدای دنگ و دونگی در بیاد! این صدا خوشایند نیست، رو اعصابه!

بعضی سازها پیچیده‌ترن!
مث نی، مث فلوت
ساده به نظر میاد، فوته دیگه! ولی خب قلق داره! نواختن که جای خود، به صدا درآوردن‌شون خودش یه داستانه!
شاید واسه همین مولانا گفته
بشنو از نی چون حکایت می‌کند

نواختن ساز هر آدمی
قلق داره
عشق می‌خواد
کار هر کسی نیست

سجاد نوروزیان
۳:۳۰ بامداد
یکم خرداد نود و هفت